شاید با هیچ مبلغی نتوانست اندوه یک مادری را که فرزند جوانش را بدون هیچ گناهی از دست داده است رفع کرد و آنرا خرید؛ اما بدون شک این به معنای پرداخت خونبهای به ارزش دو هزار دالر امریکایی نیز هرگز نیست.
در حمله شبانه نیروهای خارجی هشت كودك بيگناه افغان به طرز بی رحمانه يي كشته شدند، اما تاكنون هيچ كس مسووليت اين حمله را برعهده نگرفته است. ناتو به ذكر اين نكته كه آنها به اشتباه كشته شدهاند و كرزي با پرداخت "خونبها" به خانوادههاي قربانيان بسنده كردند.
نيروهاي تحت امر امريكا در ابتدا مدعي شدند كه اين قربانيان بخشي از يك دسته تروريستي سازنده بمبهاي دست ساز بودهاند ولی بررسیها نشان داده است قربانيان كه بين 12 تا 18 سال داشتند، در حملاتی كه بر اساس معلومات غلط صورت گرفته، كشته شدهاند.
حامد كرزي، رئيس جمهور افغانستان به هر خانواده قربانيان اين حادثه مبلغ 100 هزار افغاني معادل 2000 دالر امریکایی پرداخت كرد. اين كشته شده گان شامل هشت شاگرد مکتب از يك خانواده، يك پسر چوپان 12 ساله و يك دهقان هستند. اما كرزي به روز دوشنبه در دیدار با خويشاوندان قربانيان نگفت كه چه كسي فرزندان آنها را كشته است و يا اينكه آيا افراد مسلح عامل اين حمله محاكمه خواهند شد يا خير.
در همین حال دگروال جان گراس، مشاور حقوقي در مقر ناتو در كابل اظهار كرد كه نيروهاي امريكايي در اين عمليات كه 27 دسامبر سال 2009 در قریه قاضي خان در منطقه نارنگ ولایت کنر رخ داد، حضور داشتند، اما عمليات را رهبري نميكردند.
حال سوال اینست که بعد از گذشت ماه ها از این کشتار وحشیانه، کی مسوول گرفتن غرامت و پیگرد این رویداد میباشد؟ زیرا تنها چیزی که نصیب خانواده های قربانیان شده است 2000 دالر امریکای میباشد که شاید پول مصرف آب مدنی یک عسکر خارجی در یک ماه در افغانستان میباشد.
در نه سال گذشته یورش شبانه نیروهای خارجی به منازل شهروندان افغان در هر کجای کشور به عنوان یکی از عوامل گسترش ناراضیتی مطرح بوده است.
هرچند ظاهراً بعد از گذشته مدت طولانی و اعتراضات همیشه گی مردم نسبت به این گونه اعمال، بلاخره جنرال مک کریستال قوماندان کل نیروهای ناتو در افغانستان به نیروهای خارجی مستقر در کشور دستور داده که تمام عملیات شبانه را با هماهنگی نیروهای امنیتی افغان انجام دهند؛ اما هنوز زوایه های زیاد این راهکار تاریک و قابل بررسی میباشد؛ که یکی برخورد با عاملان کشتار های وحشیانه و دیگری چگونگی پرداخت خونبها به خانواده های قربانیان میباشد.
شاید با هیچ مبلغی نتوانست اندوه یک مادری را که فرزند جوانش را بدون هیچ گناهی از دست داده است رفع کرد و آنرا خرید؛ اما بدون شک این به معنای پرداخت خونبهای به ارزش دو هزار دالر امریکایی نیز هرگز نیست.
حال که اندکی امیدواری در مورد پی بردن به اشتباهات از سوی نیروهای خارجی توسط جنرال کریستال وجود دارد؛ دولت افغانستان که در سالهای گذشته تنها به شکایتهای سیاسی از کشتار مردم اکتفا کرده بود؛ حال بهتر است در یک چارچوپ روشن ابعاد تاریک اینگونه اعمال را روشن ساخته تضینهای لازم را بگیرد.
دولت افغانستان اگر نمی تواند عاملان کشتار مردم بیگاه را در کشور به محاکمه بکشاند، حداقل میتواند از کشورهای متبوع آنان جداً بخواهد که قاتلان را تحت پیگرد قضائیه قرار داده و خود نیز ناظر بر روند محاکمه باشد.
جای بسیار تاسف است که افسر آلمانی دستور دهنده یی حمله بر تانکرهای تیل در ولایت کندز در اواخر سال 2009 تنها به این نکته که در تصمیم اش عجله کرده بود و بیش از صد نفر را به کشتن داد، کابل هیچگونه واکنش در خور توجه و سزارو مردم افغانستان که از سی سال بدینسو بخاطر سایر مردم دنیا قربانی میدهند، نشان نداد.
در عین حال کابل کشورها را مجبور سازد که برای خونبهای افغانها به اساس معیارهای خود همان کشور ها غرامت پرداخت کند؛ نه از حساب سردرگم ریاست جمهور افغانستان، دوهزار دالر که این خود توهین بزرگی بیش نیست.
